Reacties op: Je weet pas wat je mist https://www.opwegnaardemarathon.com/je-weet-pas-wat-je-mist/ The road to the finish! Sat, 13 Feb 2016 19:19:26 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 Door: Saskia Uit den Bogaard https://www.opwegnaardemarathon.com/je-weet-pas-wat-je-mist/#comment-64 Sat, 13 Feb 2016 19:19:26 +0000 http://www.opwegnaardemarathon.com/?p=210#comment-64 In antwoord op Linda Sievers.

Ja, ik weet het. Het is een mindset.

Dank je wel.

]]> Door: Linda Sievers https://www.opwegnaardemarathon.com/je-weet-pas-wat-je-mist/#comment-63 Sat, 13 Feb 2016 15:48:02 +0000 http://www.opwegnaardemarathon.com/?p=210#comment-63 Helaas voor mij ook werkelijkheid met mijn versleten heup. Maar, er komt altijd wel iets voor in de plaats! Duiken gaat gelukkig (nog) wel! Sterkte met herstel

]]> Door: Saskia Uit den Bogaard https://www.opwegnaardemarathon.com/je-weet-pas-wat-je-mist/#comment-62 Fri, 12 Feb 2016 21:08:07 +0000 http://www.opwegnaardemarathon.com/?p=210#comment-62 In antwoord op Marjon.

Dank je Marjon. Ik hoop het ook… 🙁

Ik geef nog niet op!

]]> Door: Marjon https://www.opwegnaardemarathon.com/je-weet-pas-wat-je-mist/#comment-61 Fri, 12 Feb 2016 19:13:05 +0000 http://www.opwegnaardemarathon.com/?p=210#comment-61 Ik heb zo met je te doen ….. En hoop dan ook dat er heel snel verandering komt in jouw situatie. Sterkte!

]]> Door: Saskia Uit den Bogaard https://www.opwegnaardemarathon.com/je-weet-pas-wat-je-mist/#comment-60 Fri, 12 Feb 2016 18:40:50 +0000 http://www.opwegnaardemarathon.com/?p=210#comment-60 In antwoord op Paul Andriessen.

Jeetje, dat zal heftig geweest zijn! Ik weet ook wel dat je uiteindelijk wel weer een weg vindt, maar ja, in de tussentijd is het gewoon niet leuk.

Fijn dat je vervanging hebt gevonden. Ik ga er vooralsnog vanuit dat het met mij ook wel weer goed komt. Linksom of rechtsom. Dank voor de hart onder de riem.

]]> Door: Paul Andriessen https://www.opwegnaardemarathon.com/je-weet-pas-wat-je-mist/#comment-59 Fri, 12 Feb 2016 17:40:35 +0000 http://www.opwegnaardemarathon.com/?p=210#comment-59 Eind jaren 80 liep ik triatlons. Zwemmen, fietsen, lopen… Ik trainde me gek.
Totdat ik van de dokter hoorde dat ik het hardlopen moest stoppen. De wereld stort in. Mijn lijf gilde om te rennen. Zwemmen en fietsen was geen probleem, maar daar had ik geen zin meer in. Als ik niet mag hardlopen, dan hoefde de rest ook niet meer…
Wat niet stopte was de voeding. Die was afgesteld op een grote inspanning, terwijl de grootste inspanning de 5 km fietsen naar mijn werk. In een half jaar ging ik van 70 naar 120 kilo…
Op een ochtend stond ik op en voelde ik dat ik eerst de buik uit bed moest gooien voordat ik er achter aan kwam. Dit moest veranderen.
Uiteindelijk ben ik gaan wandelen. Grote afstanden. Het “gevoel” kwam weer terug en de kilo’s verdwenen. Het afkicken heeft bijna 2 jaar geduurd..

]]>