Ik was welgeteld negenendertig toen ik mijn eerste hardlooprondje maakte. Frank was de veertig toen al gepasseerd. In de afgelopen tien jaar ben ik van een iets te dikke strubbelende 5 km loper tot een fitte ultraloopster uitgegroeid. En ik heb het idee dat het einde nog niet in zicht is. Hardlopen is niet voor niets een sport waar je op latere leeftijd prima mee kan beginnen. Sterker nog, de schriftgeleerden zeggen dat je voor een marathon piekt op je negenentwintigste, je beste jaren tussen de vijfentwintig en de vijfendertig liggen, en ook de praktijk wijst uit dat je daarbuiten aan de bovenkant over het algemeen op de langere afstanden beter presteert dan aan de onderkant van de leeftijdsgrens. Dat klopt ook wel want ondanks alle ervaring die ik de afgelopen jaren opgedaan heb is het beeld dat ik heb van de gemiddelde marathonloper nog steeds niet helemaal vervaagd, namelijk die van de pezige ouwe mannetjes. En ook als ik kijk naar het ultrawereldje dan kom ik daar toch niet gauw jonkies van in de twintig tegen, misschien uitzonderingen daargelaten.

Zelf beschouw ik mezelf natuurlijk helemaal niet als oud. In mijn hoofd ben ik nog steeds een jonge godin van vijfentwintig. Ik weet nog dat mijn vader vijftig werd. Die was toen al stokoud en ook mijn moeder was veel ouder dan ik toen ze vijftig werd. Inmiddels is vijftig het nieuwe dertig toch? Met andere woorden, ik zit in mijn piek van mijn presteren. Bovendien weet ik zeker dat ik nu fitter ben dan toen ik dertig was. Dat mijn rimpelige vel over de randen van mijn soms iets te strakke hardloopbroekje lubbert heeft dan ook niets met ouderdom te maken, maar alles met het feit dat ik sinds het afvallen een paar jaar geleden gewoon veel ‘los vel’ heb. Met die hangende oogleden ben ik gewoon geboren, die wanhopig geverfde grijze haren had ik op mijn dertigste ook al en die ontbrekende kies is gewoon pech geweest.

Je hebt wel eens van die ouderen die weigeren om oud te worden. Die dan altijd zo nodig met de jeugd mee moeten doen en wanhopig proberen hip te blijven. Vond je het ook niet vreselijk als je moeder vroeger probeerde hip te zijn? Er bestaan niet voor niets programma’s als ‘Hotter then my daughter’. Gelukkig voor ons heb je ook ouderen die gewoon uit zichzelf hip zijn en blijven. Mijn vlechtjes is zeker geen teken dat ik mijn leeftijd probeer te ontkennen maar puur gemak en die hippe hardloopkleding vind ik nou eenmaal gewoon leuk. Kan volgens mij best toch? Voor ons geldt zeker dat hoe ouder, hoe gekker. Bij Frank denken ze sowieso altijd al dat hij jonger is dan hij werkelijk is. Lucky me. Dus of wij in die categorie vallen weet ik niet. Maar één ding weet ik wel.

Wij zijn misschien niet per sé hippe vijftigers, maar toch zeer zeker wel fitte vijftigers!

Als arme student destijds draaide ik de dubbeltjes ook altijd al om. Als ik ging winkelen met mijn nicht en ik geld uit moest geven plaagde ze me steevast met ‘doet het pijn Sas?’. Het moge duidelijk zijn dat ze er zelf geen enkele moeite mee had. Ik kon er gelukkig altijd wel om lachen. Sterker nog, ik was er eigenlijk stiekem wel een beetje trots op. Niet voor niets is Dagobert Duck mijn favoriete personage uit Duckstad. 

Inmiddels heb ik een goede baan waar ik een meer dan goed salaris verdien. Met hard werken, zorgvuldig sparen en een paar mazzeltjes in het leven heb ik bovendien een buffer kunnen creëren die me voldoende zekerheid geeft dat ik niet bij grote tegenspoed gelijk weer aan de geelhonger hoef. Alhoewel ik weet dat ik dat gewoon zou doen als dat nodig zou zijn. No questions asked, net zo goed dat ik desnoods WC’s ga schrobben als ik mijn geld moet verdienen. Arbeidsethos heb ik namelijk ook van mijn moeder geleerd.

Maar goed, vooralsnog is dat allemaal niet nodig. Daarnaast heb ik het voordeel dat ik niet veel geef om materiële zaken als sieraden, make up of kleding. We hebben geen duur huis en ik hoef niet veel spullen te hebben. Een bank kan makkelijk 20 jaar mee, net als de TV, en mijn I-Phone heb ik pas vervangen toen hij gevallen was en de camera stuk was. De batterij hield het toen al geen hele dag meer vol en er waren inmiddels al drie nieuwe versies uit. Brood van twee dagen oud kan nog best opgewarmd in de oven want dat is toch zonde om weg te gooien en de houdbaarheidsdatum op de yoghurt is slechts een advies. En net als mijn oma zit ik op zaterdagochtend voordat ik boodschappen ga doen ook de app van de AH uit te pluizen om te kijken wat er in de Bonus is. Het menu van de week wordt er door bepaald, ik koop voorraad in op het moment dat het opportuun is en ik check ook nog even de aanbiedingen van de week erna. Stel je voor dat ik vandaag iets koop dat volgende week in de bonus is, dan kan ik het beter volgende week kopen toch?

Toch heb ik in de loop der jaren ook wel leren genieten van geld uitgeven. Ik hou namelijk van lekker eten en we gaan zo nu en dan zeker op vakantie, maar desondanks doen we voor de rest geen spannende dingen. Ik heb dan ook zeker geen gat in mijn hand. Nee, mijn handen zijn van diamant, daar glipt geen eurocent doorheen. En ja ik buk om een 5 eurocentmuntje op te rapen. Wie het kleine niet eert…

‘Nou leuk voor je, maar wat heeft dit met hardlopen te maken?’ hoor ik je denken. ‘Dit is toch een hardloopblog?’ Nou dat zal ik je uitleggen. Alles wat ik aan de ene kant bespaar gaat er aan de andere kant door heen als het met hardlopen te maken heeft. Zes paar hardloopschoenen in de kast is dan ook helemaal niet raar. Tenslotte heb ik voor iedere ondergrond en type loopje een ander paar schoenen nodig. En ter voorkoming van blessures moet ik natuurlijk wel afwisselen. Alleen het beste voor mijn voeten, prijs is niet belangrijk.

Tijdens het lopen wil ik er natuurlijk ook een beetje hip uitzien. Dus koop ik geen standaard zwarte broek in de uitverkoop bij de Decathlon, maar een dure hipper-dan-hip kleurrijke broek van InkNBurn, die in Amerika gemaakt wordt. Uiteraard kan ik niet altijd in dezelfde broek lopen dus ik heb meerdere outfits. Idem voor de diverse shirtjes, want we moeten wel een beetje kunnen combineren. Ik heb meer hardloopshirts dan gewone shirts. Bovendien hebben we ook nog te maken met diverse weersomstandigheden dus lange broek, korte broek, shirt met lange mouwen, shirt met korte mouwen, verschillende soorten sleeves want dat is handig, diverse kleuren en type jasjes, buffs en sokken voor elke gelegenheid. ‘Heb je nu alweer een blauwe hardloopbroek gekocht? Die had je toch al?’ hoor ik Frank regelmatig zeggen. Maar deze is echt anders! 

En een leuke outfit is niet compleet zonder een bijbehorende zonnebril, maar dan wel een die qua kleur past bij de outfit. Dus een blauwe, een roze, een rode en die zwart-witte met zebraprint vond ik gewoon heel erg leuk. Dat hij bij geen enkele outfit past, want ik draag geen zwart-wit, maakt niet uit, daar koop ik dan alsnog wel een outfit bij. Een vest voor het langere trailen, een Flipbelt voor de kortere duurlopen, waar ik dan ook nog twee flesjes bij heb, een kleine en een grote. Ok ik geef eerlijk toe, die kleine heb ik tijdens een wedstrijd gevonden, maar anders had ik hem waarschijnlijk wel gekocht. Maar ik was als een kind zo blij toen ik hem langs de weg zag liggen en heb tijd verloren, pardon geïnvesteerd, om te stoppen en hem op te rapen. Dat ik dat niet voor elke gel doe die ik altijd overal zie liggen heeft meer te maken met het feit dat ik ze toch niet zo lekker vind en het niet heel praktisch is om elke keer midden in de massa stil te gaan staan. Maar diep in mijn hart…

Ook voor de wedstrijden denk ik geen seconde na over wat het allemaal kost. € 80 voor een marathon inschrijving? Koopje! Weet je wat, lopen we ook de 5 km er bij, gewoon voor de lol. Rond mooi af naar € 100. ‘En als we die 50 km trail gaan lopen in Limburg, zullen we er dan gelijk een weekendje van maken en een hotelletje boeken?’ Tuurlijk joh, beter dan heen en weer rijden. Het is dat we nu geen enkele wedstrijd kunnen lopen, laat staan naar het buitenland kunnen. Maar als het straks weer mag ga ik weer helemaal los.

En zo is alles in het leven in evenwicht. Ik mag dan handen van diamant hebben, mijn voeten zijn van talk. Het is net als roken. ‘Als je zou stoppen met roken en al het geld dat je bespaart een jaar lang in een potje zou stoppen, dan zou je … kunnen doen.’ Vul zelf maar in. Als ik zou stoppen met hardlopen, dan zou ik met al dat geld waarschijnlijk op een verre vakantie kunnen gaan. Oh wacht, dat doe ik nu ook, alleen ga ik er dan hardlopen! Ach ja, sommige dingen moet je maar gewoon accepteren. Voor het evenwicht. Anouk zong het treffend. 

‘There’s only one thing they can’t fix

No I won’t let you be mislead

And that’s the hole in you’re head

Can’t do nothing about that’

In mijn geval is dat het gat in mijn voet!