Op vrijdagochtend eerst met de auto naar Den Helder. Den Helder, Den Helder, waar ken ik dat ook alweer van? Ben ik daar niet eens een keer naar toe gerend? Seems like a lifetime ago. De rit gaat soepel en voor we het weten staan we met onze bolide op de boot naar de overkant. Het is nog geen half uurtje varen en je kan de overkant makkelijk zien liggen. Frank heeft trek en eet wat uit het restaurant. Mijn oog valt op een zakje chocolaatjes in de vorm van ‘Texelse schaapjes’. Puur toeristenvoer natuurlijk maar ik weet nu al dat ik die op de terugweg ga kopen. Eenmaal aangekomen op het eiland is het nog een klein eindje rijden naar ons hotel in De Koog. We zijn vroeg maar kunnen al wel inchecken. Maar eerst even lunchen want dat hebben we nog niet gedaan. Een lekkere pinsa met zalm. Niet te veel want we gaan vanavond chique uit eten.

Na de lunch en nadat we onze tas op de kamer hebben gedumpt maken we een wandeling richting het centrum. Ik wil nog een rondje hardlopen maar met een volle maag is dat geen goed plan dus daar wachten we nog even mee. Het centrum is een kilometer verderop. Nou ja, centrum, er is welgeteld één winkelstraat waar alles samenkomt. Vooral een mix van souveniers- en kledingwinkeltjes en restaurants. Ik leer dat De Koog een badplaats is en het lijkt inderdaad wel een beetje op Scheveningen. Zelfde sfeertje. We zijn er binnen no-time doorheen terwijl we tussen de voornamelijk Duitse toeristen laveren en lopen daarna naar het strand. Nee, geen zeehonden te zien.

We pakken dezelfde weg terug alleen nu neem ik de tijd om alle winkels even in te lopen en gelijk een item voor onze vitrinekast te scoren. Het wordt een kitscherig klein sneeuwbolletje, natuurlijk met een schaap er in. Je bent op Texel of je bent het niet en Texel staat voor mij gelijk aan schapen. Terug in het hotel hangen we een beetje rond tot het vijf uur is en dan kleden we ons om voor het rondje. Het is altijd maar weer afwachten waar je uitkomt als je een route maakt in onbekend gebied. In dit geval is het vooral bos en duin en ik heb er ook nog een stukje strand in geplot. Al met al een prima rondje om even de omgeving te verkennen. We kleden ons om en drinken nog wat en rijden dan naar Den Hoorn waar we om 19:00 bij Bij Jef gereserveerd hebben.

Frank wilde lam eten. Texels lam want je bent op Texel of je bent het niet. Was Google vroeger mijn beste vriend, heb ik hem ingeruild voor ChatGPT en die wist mij de beste plekken om lam te eten te vertellen. Bij Jef was daar één van. Eigenlijk wilde we morgen gaan maar toen zaten ze vol dus vanavond dan maar. Het blijkt een poepchique restaurant waar we genieten van een 8 gangendiner. En inderdaad, we krijgen ook lam. Eén miezerig lamskarbonade per persoon maar lam desalniettemin. Zo’n type chique restaurant dus. Maar eerlijk is eerlijk, het eten is heerlijk. We debatteren of we na afloop nog naar de vuurtoren willen om sterren te kijken of niet. Het is een half uur rijden en tegen de tijd dat we klaar zijn met eten is het twaalf uur geweest dus we besluiten het maar door te schuiven naar morgen.

Morgen, als we fietsen gehuurd hebben om het eiland te verkennen. Tenslotte, je bent op Texel of je bent het niet en iedereen fietst hier. We komen er echter al gauw achter dat wij de enige debielen zijn die een normale fiets gehuurd hebben, de rest is allemaal elektrisch. Of zijn wij gewoon stoere Rotterdammers? Wij eten geen honing, wij kauwen op bijen, zo was het toch? Als Frank de ‘normale’ fietsen tussen de honderd elektrische fietsen geplukt heeft kunnen we op pad. Op pad richting de vuurtoren, want dat is het eerste doel. Zo’n 15 km schoon aan de haak en het zonnetje schijnt al aardig. Gisteren was het nog bewolkt maar vandaag is een stralende dag en de temperatuur loopt snel op. Ik heb na 7 km al een houten reet en begin te snappen waarom iedereen hier met een elektrische fiets rijdt. Ik denk weer aan die bijen en aan het 8 gangen menu van gisteren en trap dapper door. Lekker door de duinen, heuveltje op, heuveltje af en probeer me geen zorgen voor morgen te maken als we een 22 km rondje gepland hebben.

We fietsen langs een natuurgebied en door de duinen en het landschap is mooi. Qua wild is het vooral konijnen, fazanten en vogels, veel vogels. Kraaien, zeemeeuwen, grutto’s, musjes, snippen, schooleksters, gewone eksters en roofvogels. Ik kijk vanuit een automatisme uit naar reeën maar die zitten hier niet. Ook geen vossen, zwijnen of zelfs zoiets simpels als mollen. Wel een paar wilde paarden en schapen, veel schapen, had ik dat al gezegd? En lammetjes die je tegen betaling kan knuffelen. Lijkt me leuk maar geen tijd. Om de vuurtoren op te mogen moet je een kaartje kopen met een tijdslot dus het is uitkienen hoe laat we er verwachten te zijn. Dat wordt uiteindelijk 11:30. We klimmen de 118 treden van de vuurtoren omhoog en hebben een mooi uitzicht over het strand en het natuurgebied. Onderweg naar boven, of naar beneden zoals je wilt, lezen we over de geschiedenis van de vuurtoren en zijn rol tijdens de tweede wereldoorlog.

Vuurtoren? Check! Daar moet je geweest zijn want je bent op Texel of je bent het niet. Vanaf de vuurtoren fietsen we naar de andere kust van het eiland om daar langs het water naar Oosterend te fietsen. Aan deze kant zitten meer de weilanden met, jawel, schapen. Je verwacht het niet. We komen langs Cocksdorp als even later blijkt dat we niet helemaal de juiste afslag genomen hebben om langs het water te kunnen fietsen. We moeten dus doorsteken en even de dijk op en af. Het is een lang stuk rechttoe-rechtaan maar het is prima te doen. Het zou beter te doen zijn als we een elektrische fiets zouden hebben, maar die hebben we niet dus tja, we doen het er maar mee. Eenmaal in Oosterend nemen we even pauze om wat te drinken en een boterham met een kroketje te eten. Ook maken we plan de campagne.

Ik heb een nieuw doel en dat is de Texelse chocolaterie. Ik bedoel, je bent op Texel of je bent het niet, dus dan moet je ook naar de Texelse chocolaterie om chocolaatjes te halen nietwaar? Probleem is, die is in Den Burg en gaat om 17:00 dicht. Maar ik wil ook de oude vismarkt in Oudeschild en het het fort zien dat daar in de buurt zit. Uiteindelijk blijkt het allemaal relatief dichtbij en zouden we dat moeten redden, dus fietsen we eerst naar Oudeschild. Daar is een wielerevenement aan de gang. Toevallig, wij zijn ook op de fiets. De oude vismarkt blijkt niks anders dan een vreetschuur voor vis te zijn maar hij is morgen ook open dus misschien een ideetje voor de lunch morgen. We fietsen door naar het fort. Ook dat is niet wat ik dacht dat het was. Er is niet veel van over behalve een loopbrug, een tunneltje met een oude deur en de vorm van wat vroeger de muren geweest moeten zijn, nu begroeid met gras. Het standbeeld van een hert, die ze hier dus helemaal niet hebben, is nep en deels kapot. Het enige kanon dat er staat is dan wel weer grappig. Maar goed, je bent op Texel of je bent er niet dus deze kunnen we ook weer afvinken.

We kunnen door naar Den Burg, de hoofdstad van het eiland en dat merk je gelijk. Veel verkeer en het is een stuk drukker. We vinden de chocolaterie waar ik een heerlijke doos bonbons koop. Vriendelijke mensen ook. Sowieso vind ik dat op het eiland iedereen heel vriendelijk is. Dat zijn we ook wel eens anders gewend. Nadat de buit binnen is laat ik me verwijzen naar een lekkere ijssalon die zich in het centrum bevindt. Ik posteer Frank op een terras met een biertje en ga een ijsje halen. Niet bij dé ijssalon van het eiland, die zit bij de vuurtoren maar toen was het nog te vroeg, maar lekker genoeg. Na nog een drankje op het terras zijn we het zat en fietsen terug naar het hotel. Nog even langs de Jumbo voor een cola en een zak chips en dan heb ik er gewoon 50 km fietsen opzitten. En dat op een gewone fiets. Eat your heart out stelletje watjes op je elektrische fiets! Ik wou dat ik die ook gehad had.

Nadat we bijgekomen zijn kleden we ons weer om en wandelen richting het centrum waar we vanavond gaan eten bij de Taveerne. Goed aangeschreven en alsnog de lamsschenkel die Frank in zijn hoofd had toen hij zei dat hij lam wilde eten. Want je bent op Texel… je weet het inmiddels wel. Oestertje vooraf smaakt het lam heerlijk. Als toetjes vier bonbons van chocolaterie Smidt, de concurrent van de Texelse chocolaterie en die een straat ernaast bleek te zitten. Ze smaken net zo goed. Shit, had ik daar ook een doos moeten kopen. Ik zie het al, we zullen nog een keer terug moeten voor in elk geval de bonbons, het ijs en toch die lammetjes knuffelen. Na het eten wandelen we terug en pakken de auto want nu gaan we wel naar de vuurtoren voor een mooie zonsondergang. Eenmaal daar zijn we niet de enigen. We lopen het strand op en ik schiet wat mooie plaatjes. Nu wachten tot het donker is om de sterren te zien. Dat duurt lang. Heel lang. Té lang. Het lijkt wel of het maar niet donker wil worden en aangezien we de volgende dag heel vroeg willen gaan lopen geven we het op en rijden terug naar het hotel.

Gek genoeg ben ik voor de wekker ga alweer wakker. Het is al volop licht en het beloofd weer een mooie dag te worden. Ook Frank staat op. Het is hem geraden want hij wilde zelfs nog vroeger opstaan dan dat ik had voorgesteld. Nog voor half zeven staan we buiten. Via de achteruitgang want de receptie is nog dicht. We beginnen aan onze route die begint over het ruiterpad. Ook dat kan ik niet zien tijdens het plotten van de route. Tenminste, het kan wel maar ik weet niet hoe. In het bos vinden we een alternatief pad dat parallel loopt, zo te zien iets van een kabouterpad voor kinderen gezien de beschilderde houten figuurtjes die langs de kant staan. Na het bos komen we weer uit in de duinen waar we vrijdag ook liepen, om een stukje langs het strand te lopen. Het is nu nog lekker maar het zal snel opwarmen. Het is wel heerlijk rustig op een verloren wandelaar met zijn hond na. Op het strand zien we zowaar weer het kopje van een zeehond boven water komen, maar helaas ligt er geen op het zand. Of misschien wel gelukkig want dat zou zomaar een slecht teken kunnen zijn.

Na het strand duiken we weer de duinen in en genieten we van de rondvliegende roofvogels en de rondhobbelende konijnen. En nee, nog steeds geen reeën te zien waar ik nutteloos naar uit blijf kijken. We pakken nog een stukje bos mee voordat we het strand weer opzoeken. Het begint drukker te worden en ook warmer nu dat de zon zich langzaam laat zien. In de zee zien we opnieuw een kopje opduiken en dat brengt de score dan toch op drie. Vanaf het strand gaan we nu dieper de duinen in en het uitkijkpunt wat een prachtig uitzicht geeft. We hebben heel wat duinen gezien inmiddels en toch is dit gebied weer nét even anders. Vanaf het uitkijkpunt het natuurgebied in en in de verte zie ik een paar wilde kleine staan. Leuk! Ik hoop dat we er dichtbij genoeg langs lopen voor een foto. Ik had me niet druk hoeven maken. Onze route voert er niet ‘ongeveer langs’ maar dwars er doorheen als blijkt dat ze vrolijk op ons pad staan. Sterker nog, het is even spannend want we kunnen nauwelijks afstand houden en je weet nooit wat ze gaan doen. Maar meer dan blijven herkauwen blikken of blozen ze niet als we voorzichtig langslopen.

Eenmaal er voorbij rennen we weer verder als aan het eind van een langer stuk onze route ons naar links stuurt. Er hangt echter een lint en het blijkt afgesloten vanwege broedseizoen. Natuurlijk, het blijft trailen. We checken de rest van de route en als we rechtdoor lopen komen we er vanzelf weer op, en rechtdoor mag wel. Rechtdoor it is. Aan het eind van het pad pikken we de route dan ook weer op en gaan we naar rechts om langzaamaan weer richting hotel te gaan lopen. We moeten nu een stuk langs het fietspad waar we gisteren gefietst hebben maar gelukkig loopt er een onverhard pad parallel dus we hoeven niet al te veel over het asfalt. De laatste kilometers nog even door het bos die wat langzamer gaan. Frank is leeg en mijn poot doet zeer, maar ik had dit niet willen missen.

Terug in het hotel snel douchen en lekker ontbijten. Daarna alle spullen in de tas en uitchecken en rijden we naar Ecomare. Daar worden zeehonden en vogels opgevangen en we vallen met onze neus in de boter want er is net een presentatie begonnen. We krijgen uitleg over de zeehonden die daar momenteel zijn en hoe het hele proces loopt. Ik maak wat foto’s en als de presentatie klaar is bekijken we op ons gemak de zeehonden, de vogels en de exposities binnen. Na twee uurtjes hebben we alles gezien en wordt het tijd om naar huis te gaan. Maar eerst rijden we nog naar de viswinkel van gisteren om avondeten mee te nemen en een broodje voor onderweg. Ik zit nog vol van het ontbijt maar als we straks naar huis rijden krijg ik vast trek. Op weg naar de boot stoppen we nog even bij een boer om wat lamsvlees mee te nemen en ik krijg een handje wol mee om een keer uit te proberen of dat helpt tegen blaren bij een lange loop. Dan is de koek écht op en gaan we de boot op. De terugtocht gaat weer voorspoedig en voor we het weten zijn we weer in Den Helder en op weg naar het zuiden. Terug in Rotterdam hebben we zelfs tijd om nog boodschappen te doen en ons klaar te maken voor een nieuwe werkweek.

Texel. Het eiland van schapen, (Duitse) toeristen, elektrische fietsen en 65-plussers. Ik heb een heerlijk weekend gehad!